ولى خود به آن عمل نمىكنند ، توبيخ نموده مىفرمايد : * ( أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ ) * ( 1 ) . ( آيا مردم را به نيكوكارى دستور مىدهيد و خود را فراموش مىكنيد )

- طريق سوم مجادله با بهترين طرق . بديهى است كه همهء مردم در همه حال آمادگى شنيدن يا پذيرفتن حقائق را ندارند و گاهى اين عدم آمادگى تا سر حدّ مقاومت و اين مقاومت هم گاهى تا سر حدّ لجاجت مىرسد . عدم آمادگى را مىتوان با بيان زيباى حقائق از بين برد و شخص نا آماده را براى شنيدن و پذيرش حقائق منعطف ساخت . ولى اگر آمادگى بدرجهء مقاومت برسد ، در مراحل اوّليّهء مقاومت ، مجادله با بهترين طرق كه عبارتست از استناد به حقائق و اصول مورد قبول طرف مقابل ، مؤثّر واقع مىشود و تدريجا با توجّه بان مقبولات و واقعيّات ديگر كه ممكن است بتازگى با آنها آشنائى پيدا كند ، در مسير حقّ قرار بگيرد و به حركت و تكاپو مىافتد . و اگر مقاومت بدرجهء لجاجت برسد ، كه از پليدى غير قابل علاج او كشف كند ، در اين صورت مطابق آيهء شريفه : * ( خَتَمَ الله عَلى قُلُوبِهِمْ وَعَلى سَمْعِهِمْ وَعَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَلَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ) * ( 2 ) ( خداوند بر دلهاى آنان مهر زده است و پرده اى برگوشها و چشمهاى آنان زده شده و عذابى بزرگ در انتظار آنان مىباشد . ) هيچ حكمت و موعظه و جدالى در او تأثير نخواهد كرد . البتّه بايد اين نكته را فراموش نكنيم كه رسيدن مقاومت به درجه اى از لجاجت