تفسير عمومى خطبهء نود و چهارم
3 ، 6 - فتبارك اللَّه الذى لا يبلغه بعد الهمم ، و لا يناله حدس الفتن ، الأوّل الَّذى لا غاية له فينتهى و لا آخر له فينقضى ( پس مبارك است خداوندى كه بلند و دور پروازيهاى همّتها به او نمىرسد و حدس هشيارىها بمقام شامخ او نائل نگردد . خداوند اوّل كه غايتى براى او نيست تا پايان يابد و آخرى براى او وجود ندارد تا منقرض شود .
دو جملهء فوق تا حدودى در مجلَّد دوم صفحهء 29 تفسير خطبهء اوّل تفسير شده است .
تفاوتى كه ميان جملهء دوم در اين خطبه با جملهء خطبهء دوم وجود دارد ، اينست كه در خطبهء يكم چنين است :
و لا يناله غوص الفطن
( و حوزهء اعلاى ربوبىاش از نفوذ هشياران بدور است ) .
و در اين خطبه چنين است :