و داروغه‌ها و مشاوران وى جمع شدند و ديدند كه آتش قدرت نداشته است كه اجسام آنان را بسوزاند و پوشاكهاى آنان تغييرى پيدا نكرده و حتّى موئى از سرشان نسوخته بود . « نبو خذ نصّر » پاسخ داد و گفت : بزرگ است خداى شدرخ و ميشخ و عبد نغو كه فرشته اش را فرستاد و بندگانش را كه به او توكَّل كرده بودند نجات داد . ملاحظه مىشود كه داستان تورات شباهتى به داستان حضرت ابراهيم خليل ( ع ) در قرآن دارد ، ولى در بارهء سه نفر ديگر كه نامهاى آنان را در بالا متذكَّر شديم نه در بارهء آن حضرت كه در قرآن آمده است . آنچه كه در قرآن آمده است چنين است : * ( قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَلا يَضُرُّكُمْ . أُفٍّ لَكُمْ وَلِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله أَ فَلا تَعْقِلُونَ . قالُوا حَرِّقُوه وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ . قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَسَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ . وَأَرادُوا بِه كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الأَخْسَرِينَ . ) * ( 1 ) ( حضرت ابراهيم عليه السّلام گفت : آيا جز خدا چيزى را مىپرستيد كه نه براى شما نفعى مىرساند و نه ضررى . افّ بر شما و بر آن جز خدا كه شما آن را مىپرستيد آيا تعقّل نمىكنيد آنان گفتند : ابراهيم را بسوزانيد و خدايانتان را يارى كنيد اگر مىخواهيد كارى انجام بدهيد . ما باتش گفتيم : اى آتش ، خنك و سلامت باش براى ابراهيم . آنان براى وى حيله پردازى كردند و ما آنانرا زيانكاران قرار داديم . )