ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 21

* ( ثُمَّ أَضْطَرُّه إِلى عَذابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) * ( 1 ) ( بدانجهت كه ابراهيم گفت : اى پروردگار من ، اين شهر را داراى امن قرار بده و اهل آن را از كسانى كه به خدا و روز معاد ايمان آورده‌اند از ميوه‌ها روزى فرما ، خداوند فرمود و هر كس كفر بورزد ، او را اندكى ( از اين دنيا ) برخوردار مىسازم ، و سپس او را به ورود بر عذاب آتش مضطرّ مىنمايم ، عذاب آتش پايان بدى است ) . در اين آيه خير خواهى ابراهيم ( ع ) در بارهء مردم مكَّه تذكَّر داده شده است كه ابراهيم ( ع ) در حال نيايش ، آسايش مردم را از جهت موادّ معيشت [ و ديگر پديده‌هاى مهمّ ] از خداوند متعال مسئلت مىنمايد . صفت ششم - « خير خواهى در بارهء مردم » . 5 - * ( وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) * ( 2 ) ( زمانى كه [ يا : بدانجهت كه ] براهيم بهمراه اسماعيل پايه‌ها و ديوارهاى بيت را بنا مىكردند و بالا مىبردند ( چنين راز و نياز مىنمودند ) : كه خداوندا ، اين عمل را از ما قبول فرما ، قطعا توئى شنونده و دانا ) . در اين آيه ابراهيم و فرزندش بعنوان بالا برندهء بنيانها و ديوارهاى بيت معرّفى گشته‌اند . صفت هفتم - « تجديد كنندهء ساختمان بيت اللَّه الحرام [ و بنا به نظر بعضى از مفسّران مانند مجاهد بنيانگذار بيت ] » . 6 - * ( رَبَّنا وَاجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنا مَناسِكَنا وَتُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) * ( 3 ) ( اى پروردگار ما ، و ما را براى تقرّب به تو مسلمان قرار بده و از نسل ما امّتى مسلمان قرار بده و عبادات ما را براى ما تعليم فرما و توبه و باز گشت ما را بسوى خودت قبول بفرما قطعا توئى پذيرندهء