ترجمهء خطبهء نود و هفتم
در بارهء اصحاب خود و اصحاب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم اگر هم خداوند به ستمكار مهلت بدهد ، گرفتن و كيفر خداوندى از او فوت نمىگرددو خداوند در گذرگاه ستمكار در كمينو در موضع مادّه اى گلوگير در مسير فرو بردن آبدهان استهشيار باشيد ، سوگند بان خداوندى كه جانم بدست قدرت او استآن مردم بر شما پيروز خواهند گشتنه از آن جهت كه آنان به حقّ شايسته تر از شما هستندبلكه به جهت سرعتى كه آنان در تأييد و حمايت از باطل اميرشان دارندو بى اعتنائى و كندى كه شما در حقّ من [ كه امير شما هستم ] داريدهمهء اقوام و امم از ظلم امراى خود مىترسندو من از ظلم رعيّت خود بيمناكمشما را بجهاد بسيج كردم ، به راه نيفتاديدو سخنان [ سازنده ] بگوشتان خواندم ، نشنيديدو شما را نهانى و آشكار دعوت كردم ، پاسخ مثبت نداديدو شما را نصيحت نمودم ، نپذيرفتيد .
آيا [ مىتوان نظير شما مردم را ديد كه ] در ظاهر مشهوديد ولى در حقيقت غائبيد در ظاهر مالكانيد و در باطن بردگانحكمتها را براى شما مىخوانم از آنها مىگريزيد و با پند رسا شما را موعظت مىنمايم ، [ بدون اين كه در شما تأثير كند ] هر يك راه خود را مىگيريد و پراكنده مىشويدو شما را براى جهاد با طغيانگران تحريك مىكنم ، مىبينم شما را كه سخنم به پايان نرسيده مانند فرزندان سبأ پراكنده مىشويدبه مجالس خود برميگرديدو در مواعظى كه براى شما نمودهام با [ مغالطه بازى ] يكديگر را فريب مىدهيدبامدادان اصلاحتان مىنمايم ، شامگاهان خميده مانند پشت كمان بسوى من برمىگرديد [ بدين ترتيب ] اصلاح كننده ناتوان گشته