* ( إِنَّ الأَرْضَ لِلَّه يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه ) * ( 1 ) ( قطعا زمين از آن خداوندى است و آن را به آن بندگانش كه مىخواهد به ارث مىگذارد ) * ( وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ ) * ( 2 ) ( و ما مىخواهيم بر آنان كه در روى زمين مستضعف شده‌اند ، احسان نمائيم و آنانرا پيشوايان قرار داده و آنان را وارثان زمين نمائيم ) پيش از بحث در بارهء معناى وارث بودن خداوندى ، چند مسأله را در وارث بودن انسانهاى صالح و مستضعف متذكَّر مىشويم : * ( إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْها وَإِلَيْنا يُرْجَعُونَ ) * ( 3 ) ( مائيم كه زمين را و هر كه و هر چه در آن است به ارث مىبريم و آنان بسوى ما بر مىگردند ) بدانجهت كه خداوند وارث همهء عالم هستى است ، لذا احتمال قوى مىرود كه مقصود از اين آيهء وارث شدن بندگان صالح خداوند است و احتمال ديگر وارث بودن خداوندى است مخصوصا با نظر بقرينهء و من عليها زيرا فقط خداوند است كه وارث انسانهاست .