نشان دهنده و توجيه كننده بسوى آن را امام ، پيشوا ، پيشرو ، مربّى ، رهبر و غير ذلك تلقّى مىنمايد ] خود را با قبول پيروى از رهنما در آن حركت صعودى قرار بدهد . وقيحترين پديده اى كه محصول هوىپرستى است ، بر هم زدن همهء ارزشها و عظمتها و ضرورتها و دگرگون كردن همهء واقعيّات و ضوابط و اصول است كه مخالف « هوى » بوده باشد در اينجا لازم است كه مختصّات و نتائج من محورى با هويّت خود طبيعى محض را كه عامل حركتش در زندگى فقط هواى نفس است ، مورد مطالعه قرار بدهيم : يعنى بايستى براى شناخت مختصّات و نتايج من محورى مزبور كه انسان را امام خويشتن مىنمايد ، مختصّات و نتايج هواى نفس را مورد مطالعهء دقيق قرار بدهيم :
1 - تكبّر و نخوت و بيمارى خود بزرگ بينى يكى از مختصّات هوى پرستى و امام خويشتن بودن است
انسانهاى « من محور » كه در زندگى فقط با عامل « هوى » حركت مىكنند ، نمىتوانند از اين بيمارى نجات پيدا كنند . * ( أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ) * ( 1 ) ( آيا هر موقعى كه رسولى چيزى را بياورد كه نفسهاى شما آن را نخواهد تكبّر مىورزيد . ) يعنى هوى پرستى شما موجب استكبار و نخوتى مىشود كه شما را از پذيرش حقايق باز مىدارد . اين يك قاعده اى كاملا بديهى است كه ملاك واقعيّتها و حقايق و بايستگىها و شايستگىها ما فوق « من » با هويّت خود طبيعى محض است ، لذا مقاومت و لجاجت در برابر امور مزبوره كه معلول عدم تسليم به چيزى « جز خود طبيعى » است ، براى اين مستكبران و خود بزرگ بينان و فرعون -
هامش
( 1 ) . البقرة 87 .