إليه ، و الطَّالبين ما لديه ( خلائق مانند عيال اويند ، روزى آنان را تضمين ، و توشههاى آنان را مقدّر فرموده است و راه مشتاقان ديدارش را و جويندگان الطافش را هموار نموده است . )
مخلوقات مانند عيال خداوندى هستند
تعبير عيال خدا در بارهء مخلوقات در احاديث ديگر نيز وارد شده است ، مانند
الخلق كلَّهم عيال اللَّه و أحبّهم إليه أنفعهم لهم
( همهء مخلوقات مانند عيال خداوندى هستند و محبوبترين مخلوقات در نزد خدا سودمندترين آنان به آن خلائق مىباشد ) در به كار بردن كلمهء عيال در رابطهء انسانها با خدا ، دو نكتهء بسيار مهمّ است : نكتهء يكم - بيان محبّت خداوندى بر مخلوقاتش است . و چنان كه در روايات فراوان آمده است ، خداوند متعال انسانها را بسيار دوست مىدارد . از آن جمله در دعاهاى معتبر با صفات زير خدا را مىخوانيم : رحمن ، رحيم ، كريم ، غفور ، ودود ، دائم الفضل ، محسن ، ستّار العيوب ، مجيب ، مغيث ( پناه دهنده ) ، عطوف ، توّاب ، عفوّ ، ( عفو كننده ) ، مونس ، جواد ، شفيق ، رفيق ، كاشف الضّرّ ( بر طرف كنندهء ضرر ) مفرّج ، ( نجات دهنده ) معين ، صريخ ( دادرس ) ، لطيف ، شكور . . . بايد توجّه داشت كه مقصود از محبّت و و داد و مهر خداوندى بر انسانها ، علاقه و رغبت عاطفى طبيعى كه ميان انسانها با يكديگر وجود دارد ، نمىباشد ، بلكه مفاهيمى خيلى بالاتر از آن است كه ما انسانها به يكديگر ابراز مىكنيم .
براى درك اجمالى اين معنى ، مىتوانيم درجات بسيار متفاوت محبّت