و جمود [ بىعنايتى بر مخلوقات ] چيزى بر او نمىافزايد - 12 و بخشش و احسان بر مخلوقات ، او را دچار فقر نمىسازد - 13 زيرا هر بخشنده اى جز او نقصان مىپذيرد - 14 و هر منع كننده اى جز او مورد توبيخ است - 15 و او است كه با فوائد نعمتها و فراوانى منافع [ كه به بندگانش عنايت مىفرمايد ] - 16 احسانگرى مىنمايد - 17 خلائق مانند عيال اويند - 18 روزى آنان را تضمين - 19 و توشههاى آنان را مقدّر فرموده - 20 و راه مشتاقان ديدارش - 21 را و جويندگان الطافش را هموار نموده است - 22 و بخشايش خداوند متعال به آنچه كه مورد مسألت قرار گرفته ، بيشتر از موردى نيست كه از او مسئلت نشده است . - 23 موجود اوّل كه چيزى بر او سبقت نگرفته است كه پيش از او موجودى باشد - 24 و موجود آخر كه چيزى بعد از او نيست كه موجودى بعد از او باشد - 25 خداونديست كه مردمكهاى چشمان را از ديدن و درك خود ممنوع نموده است - 26 نه دهر و زمان بر خدا جريان داشته است كه آن جريان حالات مختلفى براى او ايجاد كند - 27 و نه در مكانى جايگزين بود كه انتقال براى او امكان پذير باشد - 28 و اگر خداوند سبحان هر آنچه را كه معادن كوهها بيرون مىدهند - 29 ( محتويات با ارزش معادن ) و آنچه را كه صدفهاى درياها ، دهان مانند خنده باز نموده - 30 ( از خود بيرون مىآورند ) از فلزّ سيم و زر - 31 ( از معادن كوهها ) و درّ منثور و دانههاى مرجان از صدفهاى درياها - 32 ببخشد ، در جود و بخشايش او تأثيرى نمىگذارد - 34 و گسترش و وفور آنچه را او دارا است ، فانى نمىسازد - 35 و قطعا از ذخائر قابل احسان آن قدر در نزد خدا وجود دارد كه خواستههاى مردم آن را تمام نمىكند - 36 و - 37 زيرا او است بخشاينده اى كه بر آوردن سؤال ( حاجت ) مسألت - كنندگان از او نكاهد - 38 و مقاومت اصرار كنندگان در مسألت ، او را وادار به بخل و امساك ننمايد - 39
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٤٣