ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 112

أرضى لك ثوابا دون الجنّة ( 1 ) ( هر كس برادرش را با قصد تقرّب إلى اللَّه [ نه به قصد سودجوئى و خود - خواهى و توقّعات معامله اى ] زيارت كند ، خدا به آن شخص فرموده است : كه مرا زيارت كردى و پاداش تو بعهدهء من است و من به كمتر از بهشت براى تو راضى نخواهم گشت ) عدّه اى از رواة ما از احمد بن محمّد ، از علىّ بن الحكم ، از سيف بن عميرة از يعقوب بن شعيب نقل كرده‌اند كه گفته است : من از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : من زار أخاه فى جانب المصر ابتغاء وجه اللَّه فهو زوره و حقّ على اللَّه أن يكرم زوره . ( 2 ) ( هر كس برادر [ دينىاش ] را در گوشه اى يا در طرفى از شهر ( كنايه از دورى مسافت است ) فقط براى طلب خواست خداوندى زيارت كند ، در حقيقت خدا را زيارت كرده است و بر خدا است كه زيارت كننده اش را اكرام فرمايد . ) همين مضمون از جابر از امام محمّد باقر ( ع ) چنين نقل شده است كه امام فرمود : قال رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم : من زار أخاه فى بيته قال اللَّه عزّ و جلّ له : أنت ضيفى و زائرى علىّ قراك و قد أوجبت لك الجنّة بحبّك إياه ( 3 ) ( رسول خدا ( ص ) فرمود هركس برادرش را در خانه اش زيارت كند ، خداوند عزّ و جلّ به او مىفرمايد : تو مهمان و زيارت كنندهء من هستى مهمان پذيرى تو بر عهدهء من است و قطعا بهشت را براى تو به جهت محبّتى كه به او دارى واجب كردم )