از ثرى تا به ثريّا به عبوديّت او
همه در ذكر و مناجات و قيامند و قعود
براى كسى كه اين دنيا خوب شناخته شده است ، رصد گاهى است بس بزرگ كه تفكَّر در آن نظاره به جلوه هائى از بينهايت تلاش و كوشش در آن ، كشش و انجذابى است به سوى بىنهايت .
9 - انسان كامل در موقعيّت زمامدارى : عرفان مثبت كه انسان كامل را مىسازد ، روحيّهء ملكوتى آن انسان را در موقعيّت چشمگير زمامدارى همانطور نشان مىدهد كه در محراب عبادت . با اين تفاوت كه امواج روحانى آن انسان در محراب عبادت از لابلاى تفكَّرات و هدفگيرىهاى درونى سر مىكشد و رهسپار جاذبهء معبود مىگردد ، ولى در موقعيّت زمامدارى كه با انسانها يعنى جلوه گاههاى مشيّت اعلاى ربوبى روياروى قرار گرفته است ، از اين جلوه - گاهها عبور مىكند و رهسپار كوى الهى مىگردد . اين جملات را در خطبهء 214 ، ج 2 از نهج البلاغه مىخوانيم : « مرا در مقابل وظيفه اى كه انجام مىدهم سپاس خوشايند ننمائيد .
آزاد ساختن شخصيّت از چنگال تمايلات و روانه كردن آن بسوى خداوند و به سوى شما انسانها سپاسگزارى ندارد . من جز اين كارى نمىكنم كه به مقتضاى تكليف انسانى - الهىام ، حقوق حيات فردى و اجتماعى شما را كه از بجا آوردنش فارغ نشدهام ، ادا مىكنم و وظايف واجب و ضرورى را كه بايستى اجرا كنم ، انجام مىدهم . گفتگويتان با من ، مانند گفتگو با جبّاران روزگار نباشد . در برابر من از تسليم و خوددارى كه در مقابل اقوياى پرخاشگر داريد ، بپرهيزيد . با قيافهء ساختگى و ظاهرسازى با من ارتباط برقرار نكنيد . گمان مبريد هنگامى كه سخن حقّ با من گفته شود ، براى من سنگينى خواهد كرد ، يا خودم را از آن حقّ بالاتر قرار خواهم داد ، زيرا كسى كه شنيدن سخن حقّ يا نشان دادن عدالت براى او سنگينى كند ، عمل به حقّ و عدالت براى او سنگينتر خواهد بود . در برابر من از گفتن سخن حقّ و مشورت براى تحقّق