ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 295

* ( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ) * ( 1 ) ( هر كسى در گرو اندوخته‌هاى خويش است ) . * ( فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَه وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه ) * ( 2 ) ( هر كس به اندازهء ذرّه اى كار خير انجام بدهد آن را خواهد ديد و هر كس به اندازهء ذرّه اى كار شرّ انجام بدهد ، آن را خواهد ديد ) . * ( يُخادِعُونَ الله وَالَّذِينَ آمَنُوا وَما يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَشْعُرُونَ ) * ( 3 ) ( آنان در صدد فريب دادن به خداوند و ايمان آورندگانند در حالى كه جز خويش را فريب نمىدهند و ليكن آن را درك نمىكنند ) . * ( فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ الله مَرَضاً وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ( 4 ) ( در دلهاى اين فريببازان مرضى است و در نتيجهء همين است كه خداوند بر مرض آنان مىافزايد و عذاب دردناكى در انتظار آنان مىباشد ) . در روايتى معروف چنين آمده است : من حفر بئرا لأخيه فقد وقع فيه ( هر كس چاهى پيش پاى برادرش بكند خود در آن افتاده است ) . آيا مىتوان تصوّر كرد كه ادّعاى عرفان مثبت با داشتن خود فريب دهندهء خود و ديگران سازگار باشد من فريب دهنده همان خود طبيعى است كه مديريّت همهء قوا و استعدادها را بدست گرفته و مانع انتقال آدمى به من حقيقى مىباشد . در داستان شير درنده اى كه هر روز حيوانات جنگل را قطعه