ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 246

* ( وَاكْتُبْ لَنا فِي هذِه ) * ( 1 ) بيست و هشت - براى تكميل معرفت در بارهء هستى و دريافت عظمت آن ، حتما بايد در ملكوت آسمانها و زمين نظاره كرد . اين نظاره و تأمّل كه دريافت عظمت هستى را نتيجه مىدهد ، يكى از اساسىترين دلائل عظمت نفس انسانى است كه مىتواند براى انسان مطرح گردد . * ( أَ وَلَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ( 2 ) بيست و نه - نتيجه تقوى و خويشتندارى از آلودگىها اينست كه خداوند متعال در درون شخص متّقى و وارسته از آلودگىها ، عامل نورانى بوجود مىآورد كه بوسيلهء آن حقّ از باطل ، نيك از بد تمييز داده مىشود . * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا الله يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً ) * ( 3 ) سى - خداوند متعال با كلمات خود ( با كارهائى كه انجام مىدهد و با آياتى كه مىفرستد ، حقّ را روشن مىسازد و حقّ را در موقعيّت خود تثبيت مىنمايد * ( وَيُحِقُّ الله الْحَقَّ بِكَلِماتِه ) * ( 4 ) سى و يك - آيات فراوانى در قرآن مجيد و احاديث بسيارى در منابع معتبر حديث آمده است كه خداوند متعال به هيچ كس اعمّ از فرد و گروه ظلم نمىكند و موقعيّت هيچ كس را از وضع مطلوب تغيير نمىدهد ، مگر اين كه خود آنان بخواهند . آيات و روايات مربوط به اين كه خداوند به هيچ كس ستمى روا نمىدارد ، مطابق مضمون آن دليل بديهى عقل است كه مىگويد : ظلم يا ناشى از نياز است و يا جهل ، و هيچ يك از آن دو در بارهء خداوند سبحان قابل تصوّر