مسلمين از نظر حقوقى ، اخلاقى ، سياسى و معرفت بطور عموم و ديگر شئون اجتماعى ، قرآن مجيد بوده است ، حتّى يك فرد بىغرض و آگاه هم نمىتواند ترديد كند . همهء ما با اين تعبير ( على ( ع ) قرآن ناطق است ) آشنائى داريم .
اگر يك انسان مطَّلع از قرآن و محتويات اين كتاب الهى سخنان امير المؤمنين عليه السّلام را در نهج البلاغه و ديگر منابع معتبر اسلامى مورد دقّت قرار بدهد ، قطعا خواهد ديد كه مبنا و اصول آن سخنان قرآن مجيد است ، باضافهء اقتباس جمله اى از آيه يا همهء آيه كه در سخنان آن حضرت خيلى فراوان است ، بقيّهء آنها يا بطور مستقيم مضمون آيات قرآنى است و يا بطور غير مستقيم . و امّا تقارن عترت با قرآن ( ثقل اصغر و ثقل اكبر ) مأخوذ است از حديث متواتر در ميان شيعه و اهل سنّت كه پيامبر اكرم ( ص ) فرموده است :
إنّى تارك فيكم الثّقلين : كتاب اللَّه و عترتى ما إن تمسّكتم بهما لن تضلَّوا أبدا
( من ميان شما دو ثقل بوديعت نهادم : كتاب خدا و عترتم را ، مادامى كه به آن دو تمسّك كنيد ، هرگز گمراه نخواهيد گشت ) .
در بارهء توضيح معناى « ثقل » با نظر به حركات اين كلمه مطالبى گفته شده است كه هر يك از آنها ناشى از ديدگاه مخصوص در بارهء كتاب اللَّه و عترت است . به نظر مىرسد كه مناسبترين معنى وزن بوده باشد كه با معناى لغوى آن سازگارتر است و علَّت به كار بردن آن در بارهء دو حقيقت مزبور اينست كه آن دو حقيقت ( كتاب اللَّه و عترت معصوم پيامبر ) تكيه گاه اسلام و مسلمين مىباشند ، و چنان كه در استعمالات متداول گفته مىشود « سنگينى بار بدوش آن شخص است » و مقصود اينست كه آن شخص وزن و سنگينى آن بار را مىكشد و آن شخص تكيه گاه آن بار است ، همچنين مىتوان گفت : وزن و سنگينى اسلام و حيات مسلمين به كتاب اللَّه و عترت معصوم پيامبر اكرم ( ص ) متّكى است .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٣٠