را كه انسان هم جزئى از آن است فرا گرفته است . * ( وَاكْتُبْ لَنا فِي هذِه ) * ( 1 ) ( رحمت من همه چيز را فرا گرفته است ) از طرف ديگر ضرورت نگهدارى حقيقى از موجوديّت است كه بتواند استعداد پذيرش آن رحمت واسعه را داشته باشد . بنا بر اين ، مربّيان و معلَّمان جامعه بايستى هر دو عنصر اصل مزبور را براى مردم بيان كنند ، نه فقط يك عنصر آن را كه يا خلاف آن گروه از آيات و روايات باشد كه مفاد آنها عموميّت رحمت و لطف و عنايت پروردگاريست و يا مخالف آن گروه از آيات و روايات باشد كه مفاد آنها ضرورت بروز نتائج اعمال است . اين همان اصل معروف به « اصل خوف و رجاء » است كه در تفسير خطبه‌هاى آينده در بارهء آن مباحث مشروحى خواهيم داشت انشاء الله . 62 ، 63 - يقول أقف عند الشّبهات ، و فيها وقع ، و يقول أعتزل البدع و بينها اضطجع ( ادّعا مىكند كه در شبهه‌ها توقّف مىكنم ( مرتكب آنها نمىشوم ) در حالى كه در همان شبهات غوطه مىخورد . و مىگويد : از بدعتگذاريها كناره گيرى مىكنم ، در صورتى كه در ميان بدعتها مىآرامد )