ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 116

نمايد ، حتما دامى كه پيش پاى مردم گسترده است ، جالب بودن و فريبندگى خود را از دست خواهد داد ، پس چه بايد كرد خيلى روشن است كه چه بايد كرد ، بايد نخست عقل و وجدان خود را از كار انداخت و نگذاشت كه آن دو وسيلهء آگاهى و عمل كه مستند به حكمت هدايت انسانها است ، وارد ميدان كار شوند . و سپس قرآن و سنّت و هر منبع الهى ديگر را مانند موم بهر شكلى كه هوا و هوسش مىخواهد در آورد و خود را به معارف قرآن دانا معرّفى نمايد و بدين طريق همگان را نيازمند درگاه خود بسازد البتّه بيان امير المؤمنين ( ع ) در اين مورد با گروهى از صيّادان جوامع است كه دامهاى مخصوصى براى صيد كردن ساده لوحان تهيّه مىنمايند . گروه‌هاى بسيار فراوانى وجود دارند كه امتيازات و تكيه گاه‌هاى ديگرى را كه مردم آنها را پذيرفته‌اند ، به صورت تورهاى متنوّع در مىآورند و براى وصول به مقاصد حيوانى خود ، آنها را پيش پاى ساده لوحان مىگسترانند . علم ، فلسفه ، هنر ، سياستمدارى ، قضا حتّى منش عرفان به خود بستن همه و همهء اينها با كمّيّتها و كيفيّتهاى گوناگون در شرائط مختلف وسائلى براى شكار بينوايان بىاطَّلاع بوده است اين نابخردان نمىدانند كه * ( وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَالأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ) * ( 1 ) ( اگر حقّ از هوىها و تمايلات آنان پيروى كند ، آسمانها و زمين و هر چه كه در آنها وجود دارد ، فاسد مىگردد ) 60 ، 61 - يؤمن النّاس من العظائم ، و يهوّن كبير الجرائم ( مردم را از حوادث يا خطاهاى بزرگ ايمن نموده و گناهان بزرگ را بر آنان ناچيز جلوه مىدهد )