تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
حتّى يك لحظه از معالجه و چاره جوئىهاى اختلالاتى كه وارد شخصيّت شده است ، غفلت نمايد .
آرزو بگذار تا رحم آيدش آزمودى كاين چنين مىبايدش در عدم بودى نرستى از كفش از كف او چون رهى اى دست خوش
در پايان اين مبحث بيك نكتهء مهمّ اشاره مىكنيم و آن عبارت است از اين كه كلمهء أمل يعنى آرزو در بعضى از جملات امير المؤمنين عليه السّلام مطلق و بدون قيد « طولانى » مورد توبيخ قرار گرفته است ، در صورتى كه آرزو به معناى خواستن خيرات و آرمانهاى معقول اگر چه در زمانهاى بسيار طولانى هم بوده باشد ، مطلوب و كشف از رشد روحى مىنمايد ، چنان كه آن آرزوگرايانى كه مورد آرزوى آنان شرور و پليدىها و جنايات است اگر چه جامهء عمل به آنها نپوشانند ، داراى منهاى منحرفى هستند كه با قانون اصلى روح ناسازگار مىباشد . لذا مقصود از آرزوهائى كه مذموم و نوعى انحراف مغزى يا روانى محسوب ميشوند همان خواستنهاى نامعقول است كه نامعقول بودن آنها يا ناشى از خواستن موضوعاتى در زمانى دور از مدت زندگى آدمى با كميّت و كيفيّت معقول است و يا به جهت ناشايست بودن خود آن موضوعات است كه بوسيلهء آرزو خواسته ميشوند . اين تفسير با نظر به دليل عقل و ديگر دلائل معتبر اسلامى است . و الحمد للَّه ربّ العالمين و صلَّى اللَّه على محمّد و آله الطَّيّبين الطَّاهرين 4 - شهريور - 1362
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 359 | محمد تقي جعفري