اين خواستن كاملا امرى است طبيعى كه از مطلوبيّت خواستن يك جريان طبيعى قانونى نيز برخوردار مىباشد .
3 - خواستن امرى زشت و ناشايست ، اين گونه آرزو چه متعلَّق به آيندهء نزديك يا دور باشد و چه در حال حاضر قبيح و باطل است و قطعا موجب اختلال در قوانين مغزى و روانى بوده و آرزوگرا را در معرض ابتلاء به نابكارىها و زشتىها قرار مىدهد .
4 - گسيختن خويشتن از واقعيّات فعلى و منطق صحيح جريان حيات ، اگر چه موضوع خواسته شده فى نفسه امرى شايسته بلكه ضرورى بوده باشد ، زيرا گسيختن خويشتن از واقعيّات فعلى و منطق صحيح حيات ، قطعا موجب اختلال حلقههاى زنجيرى واقعيّات براى او در آينده بوده و موجب سقوط موضوع خواسته شده از شايستگى و ضرورت مربوط به حلقههاى زنجيرى خواهد بود . با نظر به انواع چهارگانه آرزو ، اين مسئله پيش مىآيد كه بنا بر اختلاف انواع آرزوها ، چه بايد كرد كه آدمى منطق « حيات معقول » خود را در اين زندگانى از دست ندهد كه موجب از دست دادن « خويشتن » گردد شايد مطالعه كنندهء محترم پاسخ اين مسئله را در ضمن توصيف انواع چهارگانهء آرزو دريافته باشد . با اين حال براى تذكَّر مىتوان پاسخ مسئله را چنين بيان كرد : اگر انسانى كه خواستار « حيات معقول » است به دو موضوع بسيار با اهمّيّت توجّه كند ، بطور طبيعى همهء خواستنها و خواسته شدههاى او چه در صورت آرزو و چه در صورت اميد و رجاء با منطق واقعى خود به جريان مىافتند و نه تنها موجبات عقب ماندگى او را در مسير رشد فراهم نمىآورند ، بلكه عاليترين و نيرومندترين عامل حركت در مسير رشد هم مىباشند . اين دو موضوع عبارتند از : يك - شناخت و ارزيابى واقعيّات حيات باندازهء توانائى در شناخت و برقرار كردن ارتباط با آنها .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 350
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٣٥٠