ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 346

5 - ألا و إنّكم فى أيّام أمل من ورائه أجل ( 1 ) . ( آگاه باشيد ، شما در اين دنيا روزهاى آرزو را سپرى مىكنيد كه به دنبال آنها پايان زندگى فرا مىرسد ) . 6 - فبادروا العمل و كذّبوا الأمل فلاحظوا الأجل ( 2 ) . ( پس به عمل پيشدستى كردند و آرزو را تكذيب نمودند و پايان زندگى را در نظر گرفتند ) . 7 - و من عبرها أنّ المرء يشرف على أمله فيقتطعه حضور أجله ، فلا أمل يدرك و لا مؤمّل يترك ( 3 ) . ( از عوامل عبرتگيرى از اين دنيا است كه مرد بر آرزوى خود ميل و اشراف پيدا مىكند و حضور پايان زندگيش آرزو را از وى قطع مىكند ، و با حضور مرگ نه آرزوئى دريافت شده است و نه از آنچه كه از او خواسته شده است ، رها گشته است ) . 8 - إنّ أخوف ما أخاف عليكم اثنان : اتّباع الهوى و طول الأمل . فأمّا اتّباع الهوى فيصدّ عن الحقّ و أمّا طول الأمل فينسى الأخرة ( 4 ) . ( شديدترين ترسى كه در بارهء شما دارم ، دو چيز است : پيروى از هوى و درازى آرزو . امّا پيروى از هوى مانع از زندگى بر مبناى حقّ است . و امّا درازى آرزو ، آخرت را به فراموشى مىسپارد ) . 9 - و لا يغلبنّكم فيها الأمل ( 5 ) . ( در اين دنيا آرزو بر شما غلبه نكند ) . 10 - أيّها النّاس ، الزّهادة قصر الأمل و الشّكر عند النّعم و التّورّع عند المحارم ( 6 ) .