قسم يكم - نيّت و هدفگيرى مسابقه كننده وصول به خواستهها و آرمانهاى مادّى خالص خود بوده باشد ، اين مسابقه اگر چه تكاپو به قصد پيشىگرفتن در شرّ و پليدىها نيست ، ولى مسابقه در خيراتى نيست كه داخل منطقهء ارزشها بوده باشد . آنچه كه در اين قسم نصيب برندهء مسابقه خواهد بود ، همان منافع مادّى است كه نمىتوان آن را قدمى با ارزش در « حيات معقول » جامعه تلقّى نمود .
قسم دوم - مسابقه فقط براى پيشى گرفتن است كه حيات و انرژىهاى آن فداى اين عنوان خيالى كه « من در مسابقه پيشى گرفتم » مىگردد :
بر خيالى صلحشان و جنگشان
بر خيالى نامشان و ننگشان
تحصيل قدرت اراده بدون اهمّيّت دادن به اين كه اين ارادهء قوى در كجا صرف خواهد گشت شاخه اى از تورّم خود طبيعى است كه به لرزه افتادن مردم در برابرش [ چون قهرمان ] يا احترام و تمجيد از او [ بدانجهت كه خود طبيعىاش را متورّم ساخته است ] از مختصّات لا ينفكّ آن است .
4 - مسابقه در خيرات بر دو نوع عمده تقسيم مىگردد :
نوع يكم -
مسابقه در ميان جمعى كه تكاپوى آنان فقط براى وصول به امتيازات مادّى در زندگى طبيعى محض است . اگر چه حقيقت اين تكاپو مسابقه در خيرات نيست ، زيرا حركت عينى تكاپو كنندگان با نيّت خير و هدفگيرى ارزشدار نمىباشد ، با اين حال بدانجهت كه موضوع عينى هدفها ( مادّيّات ) و همچنين صورت حركت و تكاپوها نيز مىتوانند با نيّت پاك انجام بگيرند ، لذا مىتوان آن را براى شخص يا گروه و يا جامعه اى كه با نيّت خير و هدفگيرى داراى ارزش انجام مىدهند ، مسابقه در خيرات ناميد . تفاوت حركت كنندگان در اين تكاپوى دسته جمعى با آنان كه حركتشان مسابقه در خيرات است ، بسيار است ، از آن جمله تكاپوگران براى وصول به امتيازات مادّى ، عظمت و ارزش مردان مسابقه در خيرات را نمىدانند و گاهى متأسّفانه به عدم شناخت