ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 259

همان محو شده را بيان مىنمايد نه اثبات به معناى عموم ايجاد ، مانند آيه اى كه مىفرمايد : * ( ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها ) * ( 1 ) ( هيچ آيه اى را نسخ نمىكنيم يا از يادها نمىبريم مگر اين كه بهتر از آن يا مثل آن را مىآوريم ) . و در آيه اى ديگر مىفرمايد : * ( وَما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ الله كِتاباً مُؤَجَّلًا ) * ( 2 ) ( و براى هيچ نفسى مرگ فرا نمىرسد مگر با اذن خداوندى كه در كتاب مؤجّل ثابت شده است ) . از مجموع اين آيات اثبات مىشود كه خود حركت و تحوّل و كون و فساد و دگرگونىهائى كه در جهان هستى صورت مىگيرند ، مستند به يك قرار و اصل الهى است كه كتاب و لوح محو و اثبات ناميده مىشوند ، زيرا مسلَّم است كه منظور از كتاب چه در موضوع محو و اثبات و چه در موضوع امّ الكتاب و چه كتاب ماوراى طبيعى تشريع - * ( كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ ) * ( 3 ) ( براى شما روزه نوشته شده ، چنان كه براى كسانى كه پيش از شما بوده‌اند ، نوشته شده است ) . و همچنين كتابى كه نامهء اعمال ناميده مىشود ، از جنس كاغذ و مركَّب معمولى نيست و مسلَّما حقيقتى است ماوراى طبيعى كه ماهيّت آن براى ما توضيح داده نشده است . و نظير اين معنى « كلمه » و « كلمات » است كه در بعضى