خود را [ به وسيلهء پيامبرش ] ابلاغ فرمود و معذرت خود را [ كه پس از آن نمىتوانيد عذر بياوريد ] براى شما القاء نموده و حجّت را بر شما اتّخاذ كرد اخطار از [ پليديها ] را پيش انداختو در بارهء عذاب سختى كه پيش روى شما است تهديد فرمودپس بقيّهء روزگار عمرتان را دريابيدو نفس خود را به تحمّل [ تهذيب نفس و تقوى ] در اين روزگار وادار نمائيداين روزهاى تحمّل در برابر آن روزهاى فراوان كه در غفلت فرو رفته و از پند و اندرز اعراض نمودهايد ، اندك است نفس خود را [ به آنچه كه مىخواهد ] رها نكنيد زيرا رهاييها نفس [ به آنچه كه مىخواهد ] شما را به راههاى ستمكاران رهنمون مىگردد تملَّق و چرب زبانى نكنيد كه شما را به ارتكاب معصيت مىكشاند اى بندگان خداخيرخواه ترين مردم در بارهء خويشتن مطيعترين مردم بر پروردگارش و خائنترين مردم در بارهء خويشتن معصيت كارترين آنان به خدايش مىباشد زيانكار كسى است كه زيان بر خود وارد آوردشايستهء غبطه و سود برنده كسى است كه دين او براى او سالم بوده باشد سعادت از آن كسى است كه از ديگران براى خود وعظ و عبرت بگيرد و شقّى آن كسى است كه از هوى و غرور خود فريب خورد و بدانيد كه اندك رياء شرك است و همنشينى با هوى پرستان جايگاه فراموشى ايمان و حضور شيطان است از دروغ اجتناب كنيد ، زيرا دروغ بيگانه و دور از ايمان است انسان راستگو بر كنارهء نجات و كرامت و دروغگو در پرتگاهى از سقوط و پستى است هرگز حسادت نورزيد زيرا حسد ايمان را مىخورد چنان كه آتش هيزم را با يكديگر عداوت نورزيد ، زيرا عداوت تراشنده [ و محو كنندهء ] ايمان است و بدانيد آرزو عقل را پوشانده و ذكر خداوندى را به فراموشى مىسپارد آرزو را تكذيب كنيد زيرا آرزو فريبنده و صاحبش فريب خورده است .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 234
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٣٤