و سلطهء او بر همهء اشياء و رويدادها است كه مفادش تصرّف دائمى خداوندى در عالم هستى است - * ( يَسْئَلُه مَنْ فِي السَّماواتِ وَ ) * ( 1 ) ( هر موقعى خداوند در كاريست ) . * ( يَسْئَلُه مَنْ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ( 2 ) ( هر چه كه در آسمانها و زمين است ) . [ فيض وجود خود را ] از خدا مىخواهد . و هيچ موجود و قانونى نمىتواند دست خداوندى را از فعّاليّت دائمى ببندد -
( 3 ) ( عنان و اختيار همهء امور به دست خداوندى است و همهء امور از قدرت و اراده و مدد او استمداد مىنمايند ) . تصديق اين حقيقت كه سببيّت همهء اسباب از خدا است و موجوديّت سوزندهء آتش در برابر سببسازى او ، تفاوتى با موجوديّت * ( بَرْداً وَسَلاماً ) * براى آتش ندارد ، براى خداشناسان واقعى بديهىتر از آن است كه نيازى به فكر و اثبات داشته باشد . بنا بر اين ، مىتوان گفت : مطالبى را كه مولوى در بارهء خنثى شدن اثر دواهائى كه طبيبان در داستان « پادشاه و كنيزك » آورده بودند ، گفته است ، خنثى شدن واقعى دواها به جهت عدم تعليق تأثير دواها به مشيّت خداوندى بوده است -