در يارى انسانها به يكديگر نيز همان اصل معامله گرى وجود دارد كه اگر چيزى به يكديگر بدهند ، بدون اين كه خود را مديون بدانند ، احساس ميكنند كه چيزى از آنها كم شده است و بايد عوض آن را به دست بياورند مگر نشنيدهايد -
آدمى خوارند اغلب مردمان
از سلام عليكشان كم جوامان
مگر كسانى كه به مقام تهذيب نفس رسيده و تخلَّق به اخلاق الله پيدا كردهاند ، يارى اين اشخاص در حقيقت يارى خدا است ، زيرا اين يارىدهندگان به خوبى مىدانند كه آنچه را مىدهند از خدا گرفتهاند ، لذا خود را در آن عطا و بخششى كه انجام مىدهند ، يك واسطه تلقّى مىكنند كه با تهذيب نفس شايستگى آن را بدست آوردهاند .
18 ، 21 - و أشهد أنّ محمّدا صلَّى الله عليه و آله عبده و رسوله أرسله لإنفاذ أمره و أنهاء عذره و تقديم نذره ( و گواهى مىدهم كه محمّد ( ص ) بنده و فرستاده او است . او را براى اجراى امر و ابلاغ نهائى حجّت و ابراز تهديد به كيفرهايش فرستاد ) .
نخست بندگى خداوند و سپس تحمّل بار سنگين رسالت
چون ز خود رستى همه برهان شدى
چون كه گفتى بندهام سلطان شدى
درست است كه رسالت يك امتياز موهبتى خاصّ است كه خداوند متعال در هر كس كه خود صلاح ببيند قرار مىدهد مطابق آيه * ( الله أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه ) * ( 1 ) ( خداوند داناتر است كه رسالت خود را در چه كسى و چه موقعيّتى قرار بدهد ) .
هامش
( 1 ) . الانعام آيه 124 .