مهربان بود كه سايهء بلند خود را بر سر كسانى مىگسترد كه بيدادگران ، حق آنان و عدالت انسانى را نابود ساخته ، و دولت و سلطنت خود را بر اساس گناه و ظلم بنيانگذارى كرده بودند .
پيروان امام كه در ظلمات تاريخ با نور هدايت او گام برمىداشتند ، دلهايشان چنان از محبت او مالامال بود كه زبان و قلم از شرح آن ناتوان است . جانبازى آنان در اين راه به گونهاى است كه در تاريخ نمىتوان نمونهء آن را يافت . اكنون مطالبى را مطرح مىكنيم كه افراد غير شيعه دربارهء او گفتهاند :
يكى از مفاخر نژاد ما ظهور على در تاريخ عرب است .
على الهامبخش چنين محبتى است . او خود را از حدها و مرزها بالا برده و به يك قلمرو وسيع و همگانى راه يافته است . او به حزب يا طايفهاى بستگى ندارد . او متعلق به همهء انسانهاست . روش او هميشه و همه جا الهامبخش يك تربيت عالى است ، زيرا ويژگىهايى كه شخصيت امام را از ديگران ممتاز مىكند ، و در كردار و گفتار او نمودار است ، جنبهء انسانى و جهانى دارد ، و از حدود زمان و مكان گذشته است ، همچنان كه از حدود احزاب و اقوام فراتر رفته است . مردم با چنين شخصيتى همگام مىشده ، و يكديگر را به همكارى در راه نيكى دعوت مىكنند .
من اگر بخواهم تمام مطالبى را كه دربارهء تجليل از مقام والاى على گفته شده جمعآورى كنم ، ممكن نيست . براى ديگران نيز چنين كارى امكان ندارد . چندين جلد كتاب قطور براى اين مطالب كافى نيست . در اين فصل دربارهء گفتار سه تن از نوابغ عرب كه دربارهء اين امام بزرگ سخنان برجستهاى داشته و در گفتارشان موجى از گرمى و محبت وجود دارد ، سخن مىگويم .
اينان عبارتند از : شاعر بزرگ و حكيم بلند نظر ، ابوالعلاى معرى از گذشته ، جبران خليل جبران و ميخائيل نعيمه از معاصران .
* * *
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (بوستان كتاب)(فارسى) — صفحة 667
مساهمون: جورج جرداق
ص٦٦٧