رسيدگى و عدالت و انصافند . در اداى حق هر يك ، آنگونه باش كه عذرت در درگاه حق مقبول باشد .
بهوضع يتيمان و سالخوردگان توجه كن ! آنها راهى در زندگى ندارند ، و اهل گدايى هم نيستند . رعايت اين حقوق بر واليان ، سنگين و سخت است . اما گاه باشد كه انجام اين وظايف را خداوند بر افرادى سبك و آسان مىكند . كسانى كه از او طلب عافيت كردند و خود را شكيبا ساختند ، و به دوستى وعده حق دربارهء خودشان اعتماد نمودند .
قسمتى از اوقات خود را به حاجتمندان اختصاص ده كه خود شخصاً بهكار آنان برسى . اين امر را در يك مجلس عمومى كه همه بتوانند به آن وارد شوند ، بهانجام رسان . در اين مجلس براى خاطر خدايى كه تو را خلق كرده ، با مردم فروتن باش ، نگهبانان و سپاهيان را از خود دور كن ، تا هر كسى سخنى دارد بدون ترس و لكنت زبان با تو بگويد . من از پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله چندينبار شنيدم كه مىفرمود : مردمى كه در ميان آنان ، ضعيف نتواند بدون واهمه و گرفتگى زبان ، حقش را از قوى بگيرد ، هرگز روى پاكى و رستگارى را نخواهد ديد . « 1 »
در اين مجلس ، بايد تندخويى و درماندگى ارباب رجوع را تحمل كنى . خسته نشوى و سنگدلى و خودخواهى را از خود دورنمايى ، تا خداوند رحمت همه جانبهء خود را برتو بفرستد و پاداش فرمانبرى تو را بدهد .
آنچه عطا مىكنى با گشادهرويى باشد ، و اگر امكان بر آوردن حاجت نيست ، با لطف و مهربانى عذر بخواه .
هامش
( 1 ) . لن تقدّس امة لايؤخذ للضعيف فيها حقّه من القوى غيرمتتعتع .
تتعتع ( مصدر باب تفعل ) آن است كه : كسى از سخن گفتن عاجز ماند و زبانش به لكنت افتد . مقصود اين است كه : وضع مجلس و شكوه و تشريفات آن طورى نباشد كه ستمديدگان مرعوب گردند ، و از سخنگفتن باز مانند . . . م