ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 340

بدست آورده باشد و هر چند كه همهء عالم هستى را مسخر كرده باشد ، حق ادعاى انسانيت را ندارد . فريب دادن خويشتن يعنى مبارزه با خود و مبارزه با خود ، يعنى نپذيرفتن واقعيت هستى خويشتن . شما در بارهء كسى كه واقعيت هستى خود را نپذيرفته و اعتقاد به موجوديت خود ندارد ، چه توقعى جز انكار واقعيات داريد شگفتآورتر از همه آنكه ساده لوحانى پيدا مىشوند و از مبارزهء انسانهاى خود فريب بسيار در تعجب فرو مىروند ، اگر اينان مىدانستند كه خود فريبندگان چه چيزى را يا چه كسى را در برابر حق و باطل فريفته‌اند ، هرگز تعجب نمىكردند ، اگر چه اين نابكاران نابخرد ، همهء مردم دنيا را براى يك دستمال محقر فريب مىدادند . اين خود فريبندگان ، اين وقاحت را به خود پذيرفته‌اند كه در برابر حق و باطل به من يا روح خويشتن كه عزيزترين و با ارزشترين چيزها يا كسها مىباشد ، دروغ بگويند و آن را بفريبند . در اين آيات قرآنى دقت كنيد كه خالق هستى خداوند متعال مىفرمايد : * ( يُخادِعُونَ الله وَالَّذِينَ آمَنُوا وَما يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَشْعُرُونَ . فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ الله مَرَضاً وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ ) * ( 1 ) ( آنان با خدا و كسانى كه ايمان آورده‌اند فريبكارى مىكنند و آنان نمىفريبند مگر خويشتن را و نمىدانند . در دلهاى آنها مرضى است و خداوند بر مرضشان افزوده است و براى آنان در نتيجهء دروغى كه مىگويند ، عذاب دردناكى است ) . از اين دو آيهء شريفه با كمال صراحت اين مطلب روشن مىشود كه نيرنگ و فريب كارى آن نابخردان در حقيقت نيرنگ بازى و فريبكارى در بارهء خويشتن بوده است . نهايت امر اينست كه آنان متوجه نبودند كه با آن نابكارى و حماقت خودشان را مىفريبند . و اين مطلب نيز به خوبى روشن مىشود كه آن تبهكاران