ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 311

كه به آنان گفته مىشود : بيائيد بسوى آنچه خدا فرستاده و بسوى پيامبر او مىگويند : براى ما آنچه كه پدرانمان را معتقد به آنها يافتيم كافى است . آيا [ باز به آن عقائد پوسيده پاى بند خواهند بود ] اگر چه پدرانشان چيزى نمىدانستند و هدايت نداشتند ) . امير المؤمنين ( ع ) در اوصاف انسان متقى مىفرمايد : و راقب فى يومه غده و نظر قدما امامه ( 1 ) ( و در روزى كه زندگى مىكند ، مراقب فردايش بوده و در حال حركت به پيش به آينده مىنگرد ) . يوشك من أسرع أن يلحق . و اعلم يا بنىّ أنّ من كانت مطيّته - اللَّيل و النّهار فأنّه يسار به و إن كان واقفا و يقطع المسافة و إن كان مقيما و ادعا ( 2 ) ( نزديك است كسى كه در حركت سريع است ، ملحق شود و بدان اى فرزندم ، كسى كه مركب او شب و روز است ، او را در حركت و سير قرار داده‌اند ، اگر چه متوقف باشد و چنين شخصى در حال طى مسافت است اگر چه اقامت گزيده و در حال استراحت بوده باشد ) . چند مطلب مهم در آيات و جملات فوق وجود دارد كه بايد آنها را مورد توجه جدى قرار داد : مطلب يكم - هيچ گونه حوادث و واقعياتى كه در جويبارى زمان بگذشته مىخزد ، از علم خداوندى غائب نمىباشد . مطلب دوم - گذشته فقط بعنوان اين كه گذشته است نمىتواند ملاك مبانى حيات كنونى و آيندهء انسان تلقى گردد .