حالتى ديگر در خصومتها ميان انسانها با يكديگر بروز مىكند كه نام آن را كينه توزى مىنامند . توصيف اين پديده چنين است كه اگر خصومت و عداوت به حدى شدت بگيرد كه از منشأ و عامل بوجود آورندهء آن تجاوز نمايد و سطوح روان را اشغال نمايد ، بطورى كه ساير فعاليتها و جريانات روانى را رنگ آميزى نمايد ، تباين و مخالفت به كينه مبدل مىگردد و واقع بينى و حق نگرى را از انسان سلب مىنمايد . نقطهء مقابل كينه توزى ، عشق ورزيدن است ، چنان كه عاشق عشقهاى مجازى معشوق را گرداب مهلك همهء اصول و قوانين و ارزشها مىسازد ، و در عين حال به خود تلقين مىكند كه تطابق آن اصول و قوانين و ارزشها ، با واقعيت ، بدانجهت است كه دستبردى به معشوق من ندارند و يا حتى عظمت خود را از معشوق من در مىيابند ، همچنان كينه توزيهاى دشمن ، مورد كينه را گرداب نابود كنندهء همهء اصول و قوانين و ارزشها مىنمايند . خداوند متعال براى جلوگيرى از اين بيمارى خطرناك است كه دستور شديد به عدل و قسط مىدهد و به همين دستورات اكتفاء نكرده ، صريحا مىفرمايد : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّه شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَلا يَجْرِمَنَّكُمْ ) * ( 1 ) ( و خصومت با قومى شما را به ارتكاب جرم عدم عدالت وادار نكند ، عدالت بورزيد ، عدالت به تقوى نزديكتر است ) . اثر پاك ساختن درون از شر طلبى و كينه توزىها در ارتباط با ديگر انسانها قابل ترديد نيست ، و از طرف ديگر كسى كه آرزوى منتفى شدن كينه توزى و شر طلبى از ديگران دارد ، حتما بايد نخست درون خود را از اين پليدى