تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
3 - رحم اللَّه أمرا سمع حكما فوعى . . . و رمى غرضا [ ج 1 ص 103 سطر 11 ] ( خدا رحمت كند مردى را كه حكمتى را شنيد و آن را [ براى عمل ] فرا گرفت و هدفى را براى خود تعيين نمود ) . و براى وصول به آن تلاش و كوشش كرد . 4 - فاتّقوا اللَّه عباد اللَّه جهة ما خلقكم له [ ج 1 ص 110 سطر 4 ] ( اى بندگان خدا در راه هدفى كه براى آن خلق شده‌ايد ، به خدا تقوى بورزيد آفريده است ) . مطالب اجمالى در بارهء تفسير آيهء * ( وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ) * ( و من جن و انس را نيافريده‌ام مگر اين كه براى من عبادت كنند ) . را بطور اجمال در پاورقى ملاحظه فرمائيد . نتيجه اى فوق العاده با اهميت كه از اصل هدفدار بودن حيات انسانى حاصل مىشود ، اينست كه - يك - هيچ يك از امتيازات دنيا مانند قدرت در اشكال مختلفش و عوامل لذت و رفاه نمىتواند انسانى را كه حيات خود را در مسير هدفى اعلا قرار داده است ، از خود بى خود نمايد ، درست مانند كسى كه در مقابل حيات ارزشى به غذا و لباس قائل نيست و آنها را تنها وسيله اى تلقى مىكند كه حيات او را تأمين نمايند . دو - انسان هدفدار همواره از يك روشنائى عالى برخوردار است كه در هر لحظه ميداند چه مىكند و به كجا مىرود ، گوئى همواره قطب نماى كشتى زندگى او هر لحظه موقعيت شايستهء او را نشان مىدهد . سه - ناگوارىها و ناملائمات هر اندازه هم تند و سخت بوده باشند ، نمىتوانند اختلالى در تفكرات و وضع روانى او بوجود بياورند ، اگر چه درد و الم آنها را مانند ديگر انسانها مىچشند .