با خداوند متعال چنين راز و نياز ميكرد :
اللَّهمّ أليك نقلت الأقدام و أتعبت الأبدان و أفضت القلوب و رفعت الأيدى و شخصت الأبصار ، * ( « رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَبَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ » ) *
( پروردگارا قدمها بسوى تو برداشته شده و بدنها در راه تو خسته و دلها بسوى تو كشيده شده و دستها به طرف تو بلند و چشمها ببارگاه تو دوخته شده است . « اى پروردگار ما ، ميان ما و قوم ما فتح را بر مبناى حق برقرار فرما و توئى بهترين فتح كنندگان » ) .
1 - خداوندا ، ما با ايمان به اين كه در مسير حق حركت مىكنيم ، قدم برداشتهايم ، نه در راه جاه طلبىها و خودخواهىهاى ضد حق و حقيقت .
2 - خداوندا ، ما بدنهاى خود را كه امانتهاى تست در راه تو از دشتها و تپهها و هامونها و خارستانها و سنگلاخها مىكشيم و آنها را به زحمت و مشقت مىاندازيم .
3 - خداوندا ، ديدگان خود را ببارگاه تو دوخته و انتظار رحمت ترا مىكشيم ، اى مالك زندگى و مرگ انسانها .
4 - پروردگارا ، فتح حقيقى و حل و فصل خصومتها از آن تست و از مشيت بالغهء تو . ما آنچه را كه در پيشگاه تو فتح است ، از تو مسئلت مىداريم ، زيرا فتح و پيروزى بر مبناى حق از آن تست نه پيروزى ظاهرى و شكست دادن يكمشت نادان از خود بىخبر و ضد انسان كه از روى حماقت و كينه توزى با مبادى و اصول حيات ، خود را و ما را به مرز زندگى و مرگ كشانده و با تو بمبارزه برخاستهاند .
5 - خداوندا ، آن انبوه موجودات كه روياروى ما ايستادهاند ، قوم ما هستند و از نوع ما و فرزندان همان آدمند كه ما را هم مانند آنان وارد عرصهء زندگى كردهاند حال كه تضاد و خصومت ما با يكديگر ذاتى نيست ، خود
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 85
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٨٥