ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 52

فراوانى از قرآن آمده است . از آن جمله : 1 - * ( وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ) * ( 1 ) ( پروردگارا ، توئى كه هر كه را بخواهى عزت را به او عنايت ميكنى ، و هر كس را بخواهى گرفتار ذلت مىنمايى ) . [ البته چنان كه در مباحث مربوطه گفته‌ايم ، مقصود از « مشيت » خداوندى كه به شئون فعلى و كردارى بشر مىباشد ، ارادهء تكوينى مربوط به سلطهء مطلقهء او نيست ، بلكه آماده كردن زمينهء هدايت و ضلالت و عزت و ذلت و غير ذلك به اختيار خود انسانها است ، هنگامى كه انسان زمينهء هدايت و ضلالت و عزت و ذلت را در خود به وجود آورد ، مشيت خداوندى ايجاد كردن آن امور تعلق پيدا مىكند ] . 2 - * ( مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّه الْعِزَّةُ جَمِيعاً ) * ( 2 ) ( هر كس كه عزت طلب مىكند ، [ بايد بداند ] كه همهء عزتها [ يا عزت بطور مطلق ] از آن خداوند است . ) 3 - * ( وَلِلَّه الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِه وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ ) * ( 1 ) ( فقط عزت از آن خدا است و رسول او و مردم با ايمان ولى منافقين نمىدانند ) با توجه به اين آيهء شريفه است كه كبر و نخوت آدمى به جهت داشتن سايه هائى از عزت و قدرت عاريه اى مىشكند و مىفهمد كه اين دو امتياز بزرگ از آن خداوند ذو الجلال و كسانى است كه با تادب به آداب الله و تخلق به اخلاق اللَّه شايسته داشتن چنان امتياز عالى مىگردند . مباحث مربوط به قوى و ضعيف بطور مشروح در خطبهء 83 مطرح خواهد گشت ، انشاء اللَّه .