و لجاجت خود مىافزايد . لجاجتى كه زن در برابر مرد نشان مىدهد ، اگر چه شكننده تر و تلختر از لجاجت مرد است . ولى لجاجت مرد گسترده تر و متنوعتر است و در عين حال مرد بيشتر آمادهء تجديد شخصيت در برابر زن است ، در صورتى كه زن به جهت تأثر عميقى كه از خودخواهى مرد دارد ، انعطاف در سطوح شخصيت پيدا مىكند ، ولى تجديد اساسى شخصيت در برابر مرد براى زن بسيار دشوار است و خيلى از زنها تجديد شخصيت را با منتفى ساختن آن يكى مىدانند ، با اين حال همانطور كه گفتيم ، اين پديدههاى روانى خصوصى معلول مسائل و اصول پيش ساخته در مغز طرفين بوده مربوط به هويت انسانى طرفين نمىباشد . لذا بطور قطع مىتوان گفت : اساسىترين عامل بروز اين ناهماهنگىها ميان زنان و مردان موضوع بىاهميت تلقى كردن اين رابطهء حياتى است كه فقط با تعليم و تربيتهاى صحيح و جدى در بارهء طرفين مىتوان اين برداشت پيش ساخته را منتفى ساخت .
مختصاتى كه براى هر يك از مرد و زن در ميان صاحبنظران رواج دارند
مىدانيم كه در توضيح مختصات هر يك از دو صنف از آغاز تاريخ معرفت تاكنون مطالب زيادى گفته شده است . اين مطالب غالبا دقيق و واقعبينانه نمىباشد ، زيرا گويندگان آنها ميان هويت اصلى مرد و زن در انسانيت و عوارض و پديدههاى ثانوى را كه از ارتباط و روياروئى دو صنف با يكديگر بوجود مىآيند ، تفكيك نمىكنند . يعنى عوارض و پديدههاى ثانوى را به حساب هويت اصلى زن و مرد در مىآورند . ما براى تكميل اين مبحث چند عبارت از صاحبنظران را نقل مىكنيم : 1 - « زن نمىپرسد كدام نمايش يا كنسرت و يا كدام يك از اماكن تفريح بهتر است ، بلكه مىرسد مردم بكدام يك بيشتر مىروند » ( 1 ) . آيا هويت زن اينست ،
هامش
( 1 ) - مأخذ مزبور ص 144 .