تفسير عمومى خطبهء هفتاد و ششم
1 ، 2 ، 3 ، 4 - رحم الله امرأ سمع حكما فوعى . و دعى ألى رشاد فدنا و أخذ بحجزة هاد فنجا ( خدا رحمت كند مردى را كه حكمى را شنيد ، آن را فرا گرفت و پذيرفت و به سوى رشد و كمال دعوت شد ، دعوت را پذيرفت و به رشد و كمال نزديك گشت . و دامن مربى هدايت كننده اى را گرفت و رستگار شد ) .
رحمت خدا بر آن انسان باد كه حكمت را شنيد و دعوت بسوى رشد گشت و آن را پذيرفت و مربى سازنده اى پيدا كرد و براى اصلاح خويشتن به تكاپو افتاد
اينست كلمات نورانى علوى كه بدون فهم و عمل به آنها ، جان آدمى هرگز از ظلمات جهل و نقص و سرگردانى بيرون نخواهد آمد . اينست آن نسخهء حكيمانهء الهى كه هيچ درد بشرى درمانى بدون اين نسخه پيدا نخواهد كرد .
اعراض از حكمت را با هيچ اصطلاحى جز با اعراض از آب حيات حقيقى نمىتوان بيان نمود . آيات قرآنى تأكيد فراوانى بر فراگيرى حكمت و عمل به آن دارد ، تا جائى كه تعليم حكمت را بزرگترين وظيفهء رسولان معرفى مىنمايد و خير كثير به آن اطلاق مىكند . تفسير حكم در جملهء مورد تفسير به حكمت مناسبترين