برداريد كه فردا نفس خود را با آن احراز كنيد ) .
اين حقيقت با كمال صراحت گوشزد شده است كه عناصر پايدار و اركان جاويد شخصيت انسانى در ابديت ، از همين زندگى پىريزى مىشود و آن شخصيتى كه انسان در ابديت با آن روياروى خواهد گشت ، همانست كه در اين دنيا پىريزى شده است و اين حقيقتى است كه آيات قرآنى در موارد متعدد و روايات معتبر و همچنين دلايل صريح عقلى آن را تأييد مىنمايد .
20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 ، 28 - فاتّقى عبد ربّه ، نصح نفسه و قدّم توبته و غلب شهوته فأنّ اجله مستور عنه و امّله خادع له و الشّيطان موكَّل به يزيّن له المعصية ليركبها و يمنّيه التّوبة ليسوّفها ( آن بنده اى كه خيرخواه خويشتن گشت و توبه و بازگشت بسوى خدايش را پيش انداخت و به شهوت خود پيروز گشت ، تقوى به پروردگارش ورزيد .
زيرا اجل آدمى از او پوشيده است و آرزويش فريبندهء او است و شيطان به اغوايش آماده و معصيت را بر او مىآرايد تا مرتكبش شود و او را بر آرزوى توبه قانع مىسازد تا به تأخيرش بياندازد ) .
خيرخواهى در بارهء خويشتن و شتاب براى توبه و پيروزى بر شهوت از عاليترين علامات تقوى است
هر سه صفت انسانى و الا كه در جملات مورد تفسير آمده است از سازنده ترين عوامل رشد و تقويت عقل و وجدان و احساسات عالى انسانى است .
عامل يكم - خيرخواهى در بارهء خويشتن - اين عامل در درون انسان با دو شرط بوجود مىآيد .
1 - حقايقى براى انسان خير و كمال تلقى شود ، تا آن را بخواهد .