( امروز ( روز قيامت ) بر دهانهاى آنان مهر سكوت مىزنيم و دستهاى آنان با ما سخن خواهند گفت و پاهايشان به آن چه كه در زندگانى مىاندوختند ، شهادت خواهند داد ) .
ممكن است گفته شود : هر پيامبرى كه به امتى مبعوث شده است ، حتى آن پيامبران كه رسالت آنان جهانى بوده است ، عمر محدودى در ميان امت خود داشتهاند ، بنا بر اين ، چگونه مىتوانند در روز قيامت بهمهء گفتارها و اعمال و انديشههاى آنان شهادت بدهند پاسخ اين سؤال چنين است كه پيامبران الهى مىتوانند به دو نوع شهادت بدهند : نوع يكم - بدانجهت كه ارواح مقدس آن بزرگواران پس از رحلت از اين دنيا ، ناظران اعمال امتهاى خود بوده و همهء رفتار آنان را مىبينند و مىتوانند در بارهء آنها شهادت بدهند .
نوع دوم - شهادت آنان بوسيلهء دينى كه بر امتهاى خود ابلاغ فرمودهاند ، انجام خواهد گرفت . به اين معنى كه آنان به پيشگاه خداوند متعال عرض خواهند كرد كه خداوندا ، ما همهء دستورات ترا بر امت خود تبليغ نمودهايم و ما به هيچ وجه كوتاهى در امر رسالت نكردهايم .
اينست دلايل مسئلت امير المؤمنين ( ع ) از خداوند متعال كه درودهاى شريف و بركات فزايندهء خود را بر بنده و رسولش پيامبر اكرم ( ص ) بفرستد .
نكتهء بسيار مهم در اين مطلب كه خداوند بر آن وجود مقدس درود مىفرستد و همهء مردم بايد براى آن حضرت درود و سلام بفرستند ، اينست كه عظمت ماهيت و نتائج كوششها و تلاشهاى پيامبر كه در مدتى معين از زمان به وقوع پيوسته است ، ما فوق كميت و اندازه گيرى با نمودها و كشش زمان بوده است كه مستحق درود و سلام بىپايان گشته است . اين عظمت مربوط به چگونگى و شدت مقاومت آن حضرت در برابر شرك و كفر و بيدادگرىها و اخلاص و عشق بىپايان او به توحيد و حق و عدالت بوده است كه ما فوق امتداد زمان
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٦٤