ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 150

* ( أَخْرَجَ ضُحاها ) * ( 1 ) . ( آيا شما ( انسانها ) از نظر خلقت شديدتريد ، يا آسمانى كه آن را بنا نهاد و بلندى آن را مرتفع ساخت و تنظيمش كرد و شبش را تاريك و روزش را روشن ساخت ) . گروه دوم - * ( وَالأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَمَرْعاها ) * ( 2 ) . ( و پس از آن زمين را در فضا گسترانيد و آب و چراگاهش را بيرون آورد ) . گروه سوم - * ( وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ الله لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ ) * ( 3 ) . ( ولى خداوند ايمان را بر قلب شما محبوب و آن را در دلهاى شما بياراست ) * ( فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ الله ) * ( 4 ) . ( ايمان به خداوند همان فطرت اصلى است كه خداوند مردم را بر مبناى آن سرشته است ) . اين گونه نيايش كه در مواردى متعدد در نهج البلاغه آمده است ، فوق العاده آموزنده و ناشى از وسعت ديدگاه آدمى است كه انسان نيايشگر به عظمت جهان و فروغى كه از ماوراى آن بر اين جهان مىتابد ، هشيار و آگاه باشد كه در كجا زندگى مىكند و اگر مقدارى سر به بالا ببرد و شكوه هستى و فروغ خيره كنندهء آن را درك كند ، نه تنها مىفهمد كه تصادفات طبيعت وى را در يك بيابان بى سر و ته رها نكرده است ، بلكه او در يك جهانى پرمعنى زندگى مىكند كه هيچ فردى نمىتواند آن را بىمعنى تلقى نكند ، مگر اين كه مغز يا روان او از حال اعتدال خارج شده باشد . تازه اين نتيجهء منحصر به فرد چنين نظاره و