تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩

ترجمهء خطبهء شصت و نهم

سخنى است از آن حضرت كه در سرزنش بعضى از يارانش فرموده است اى مردم سست عنصر ، چقدر و تا كى با شما مدارا كنم ، آن چنان كه با شترهايى كه كوهان آنان كوفته شده ما را مىشودو آن چنان كه با لباسهاى كهنه و پوسيده رفتار مىشودكه از هر طرف دوخته شود از طرف ديگر دريده گردد هر آن گاه كه گروهى از سپاهيان شام بشما روى مىآورد ، هر مردى از شما در خانهء خود را مىبنددو مانند سوسمار به لانهء خود مىخزد و مانند كفتار به آشيانه اش سوگند به خدا ، ذليل شد كسى كه شما به يارى او برخاستيد كسى كه بوسيلهء شما تير به دشمنش بياندازد ، با تير شكسته و بىپيكان با دشمن روياروى شده استسوگند به خدا ، شما در صحنهء ميدانهاى آرام انبوه مىنمائيدولى در زير پرچمهاى برافراشته در كارزار ذوب مىشويد و اندك مىگرديدو من آنچه را كه شما را اصلاحو كجىهايتان را راست مىكند ، مىدانمولى هرگز با افساد خويشتن شما را اصلاح نخواهم كردخدا روى شما را خوار و پستو خط و نصيب شما را تباه گرداندآن چنان كه باطل را مىشناسيد ، آشنائى با حق نداريدو آن چنان كه حق را از بين مىبريد ، باطل را محو و نابود نمىسازيد .