و غياب دستور مىدهد . 2 - عطوفت و نرمى به مسلمانان و سختگيرى بر منحرفين . 3 - عدالت در بارهء اهل ذمه ( اهل كتابى كه پيمان بهمزيستى با جامعهء مسلمانان بستهاند ) 4 - انصاف و دادگرى در بارهء ستمديدگان و سختگيرى بر ستمكاران . 5 - عفو و اغماض از اشتباهات و خطاهاى مردم [ كه از روى جهالت و ضعف نفس مرتكب ميشوند و قابل اصلاحند ] . 6 - هر چه كه بتواند احسان و نيكوكارى در بارهء مردم نمايد كه خداوند احسان كنندگان را پاداش خواهد داد . 7 - هر كس را كه در پيرامون او است بايد به اطاعت و حمايت از مردم جامعه دعوت نمايد كه عظمت پايان اين اطاعت و حمايت و بزرگى پاداش آن ، فوق محاسبات است و كسى نمىتواند حقيقت اين عاقبت و عظمت را درك كند . 8 - ماليات زمين را همانطور كه پيش از او گرفته مىشد ، وصول كند ، كمتر از آن را نپذيرد و بدعتى نگذارد و سپس آن ماليات را همچنان كه پيش از او عمل مىشد ، در ميان مستحقين تقسيم نمايد . 9 - در مجلس و روياروئى با مردم همه را مساوى تلقى كند ، تا نزديك و دور در نزد او مساوى و برابر باشند . 10 - و او را دستور مىدهد كه ميان مردم حكم بر حق كند و به عدالت قيام كند و از هوى و هوس پيروى ننمايد و در راه خدا از ملامت هيچ ملامت كننده اى باكى نداشته باشد ، زيرا خداوند با كسى است كه به او تقوى بورزد و اطاعت او را بر جز او مقدم بدارد » ( 1 ) . داستان اختلال اوضاع كشور مصر در زمان ولايت محمد بن ابى بكر
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١١٥
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ج 6 ص 65 .