حجابهائى كه ما انسانها را از ارتباط و شناخت بديهى خداوند محروم مىنمايد
مىتوان حجابهاى متعددى را در نظر گرفت كه مانع ارتباط با خدا و شناخت بديهى او مىباشند . [ البته مقصود حجابهاى مانع از ارتباط و شناخت بديهى است ، نه اعتقاد و علم به وجود اقدس خداوندى كه از روى دلايل عقلى براى همگان امكانپذير است . ] اين حجابها بر دو نوع عمده تقسيم ميشوند :
نوع يكم - حجابهاى ناشى از انحرافات عملى است
مانند غوطه ور شدن در معصيتها و ارتكاب جرمها و تسليم شدن به هوى و هوسهاى نفسانى و خودپرستىها در اشكال گوناگونش . حجابهاى ناشى از انحرافات عملى نه تنها آدمى را از شناخت بديهى خدا و ارتباط با او محروم مىسازند ، بلكه حتى متقنترين و علمىترين دلايل وجود خداوندى را هم مات و پريده رنگ مىنمايند و آن دلايل را به صورت الفاظ و مفاهيمى بىمحتوى در مىآورند كه كمترين اثرى در عقل و قلب شخص منحرف بوجود نمىآورند .
ما افراد فراوانى از متفكران بسيار با اقتدار مغزى در حكمت الهى و غوطه ور شده در مسائل آن حكمت عاليه و دقيقا آشنا با دلايل كاملا متقن در اثبات وجود خداوندى ، سراغ داريم كه از ارتباط با خدا و دريافت او بىبهره هستند . هيچ احساس تعهد عالى انسانى - الهى در آنان ديده نمىشود ، ديدگان اينان چنان كه با حجابهاى به ظاهر علمى پوشيده مىشود ، همچنان با حجابهاى ناشى از انحرافات عملى نيز نابينا مىگردد .
نوع دوم - حجابهاى ناشى از برداشتهاى علمى و معمولى از جهان طبيعت است كه در ديدگاهشان قرار گرفته است .
توضيح اين حجابها چنين است : جاى ترديد نيست كه يك جهان بسيار پهناور و داراى ابعادى متنوع بنام جهان طبيعت در برابر ديدگان ما قرار گرفته است و ما با انواعى از هدفگيريها و با دو نوع ارتباط جبرى و اختيارى با اين جهان تماس و پيوستگى برقرار مىكنيم . هر مقوله و صورت و شكلى را كه از اين جهان بوسيلهء حواس