باستان داد مىزند كه « هر تربيتى كه دينى نباشد ناقص و باطل است » ( 1 ) آن كسى كه نمىداند از كجا آمده است و چيست آن هدف مقدس كه بايد خود را براى پيروى از آن تربيت كند ، اين شخص منكر خويشتن است . بذرهاى اصيل سه گانه اى كه خدا به وسيلهء طبيعت در دلها كاشته است عبارتند از اللَّه ، نظارت او بر جهان هستى و دادگرى مطلق او كه هيچ تمايلى را راهى به آن نيست . ما در اين مبحث به منابع اسلامى كه متن خالص دين ابراهيم ( ع ) را بر بشريت آورده است مورد استناد قرار مىدهيم . اين متن كه بنا به وعدهء خداوندى از دستبرد تحريف در امان بوده و براى ابد در امان خواهد بود ، آياتى را با بيانات مختلف در باره « هدف نهائى زندگى » بيان مىكند .

مانند - * ( وَما خَلَقْنَا السَّماءَ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما باطِلًا ) * ( 2 ) ( و ما آسمان و زمين و آنچه را ما بين آنهاست باطل نيافريديم ) . * ( رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ ) * ( 3 ) ( اى پروردگار ما ، اين جهان را باطل نيافريده اى ، پاك خداوندا ، ما را از عذاب آتش محفوظ بدار ) . اين گروه از آيات تصريح مىكنند كه آفرينش جهان پوچ و بىهدف و بىاساس نيست . و انسان كه جزئى از اين جهان است و بلكه در موقعيتى و الا از جهان مورد مشيت خاص الهى است ، نمىتواند پوچ و بىاساس و بىهدف بوده باشد .