در جستجوى پاسخ به سؤالات ناشى از اين نقصها در درون انسانها زبانه مىكشد . براى بررسى كامل اين نوع زندگى مىتوانيد به مجلد هشتم از همين ترجمه و تفسير از ص 150 تا ص 263 تحت عنوان « حيات معقول » مراجعه فرمائيد . اين نوع زندگى است كه در جملات امير المؤمنين ( ع ) چنين بيان شده است كه « آنچه را كه از اين دنيا براى اين دنيا گرفتهاند ، از دستشان گرفته خواهد شد و در پايان كار در بارهء هر چه گرفتهاند محاسبه خواهد شد . »
3 - زندگى معنوى براى بعد لطيف روح يا براى آخرت محض
اين نوع زندگى به دو صورت قابل تصور است : صورت يكم - زندگى در ميان فعاليتهاى روحى و اعمال مغزى با هدفگيرى تصفيه و تزكيهء روح فقط .
صورت دوم - زندگى با اعراض كامل از دنيا و بىاعتنائى به طبيعت و آنچه كه در آن مىگذرد با سركوب كردن غرايز و احساسات طبيعى براى وصول به امتيازات و عظمتهاى موعود در آخرت .
صورت يكم - زندگانى مرتاضان حرفه اى است كه همهء ساعات و لحظات عمر خود را در قلمروى فوق طبيعت و ماده سپرى ميكنند و گمان ميكنند با اين نوع زندگى ، روح را به حد نصاب رشد و كمال خود مىرسانند بدانجهت كه در اين مسير ابعادى لطيف و ظريف از روح را مشاهده ميكنند ، گمان مىبرند ، هدف اعلاى حيات به فعليت رسيدن همين ابعاد لطيف و ظريف روح مىباشد و نمىدانند كه عظمت وجودى روح آدمى كه جلوه اى از عظمت الهى است [ و اين دنيا ناچيزتر از آن است كه آن عظمت را بفعليت رسانيده و قابل لمس و مشاهده در اين دنيا باشد ] قابل مقايسه با آن ابعاد لطيف و ظريف كه روح مطابق ظرفيت اين دنيا از خود نشان مىدهد نمىباشد . باضافهء اين كه پرداختن به تصفيه و پيش برد ابعادى لطيف از روح با فراغت از بعد مادى زندگى خويش و ابعاد