ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 236

توبه كند آيا از نسبت خود به پيامبر اسلام كه نسبت هارون به موسى عليهما السلام بود توبه كند ( يا علىّ أنت منّى بمنزلة هارون من موسى إلَّا أنّه لا نبىّ بعدى ) ( اى على ، نسبت تو با من نسبت هارون با موسى است ، جز اين كه پس از من پيامبرى نيست ) آيا از حق محورى خود توبه كند ( علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ ) ( على با حق و حق با على است ) آيا از نفس پيامبر بودن توبه كند * ( فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ الله عَلَى الْكاذِبِينَ ) * ( 1 ) ( به آن نصارى بگو : بيائيد هم شما و هم ما فرزندان و زنهايمان و خودمان را بياوريم و سپس با ناله و با سوز و گداز لعنت خدا را به دروغگويان قرار بدهيم ) باتفاق همهء مفسرين مقصود از انفسنا در اين آيهء مباهله پيامبر و على بن ابي طالب ( ع ) بوده است . آيا از اين كه همواره در حال رؤيت حق زندگى ميكرد توبه كند ( لم أعبد ربّا لم اره ) ( نپرستيدم