تفسير عمومى خطبهء پنجاه و پنجم
2 ، 3 - و أمّا قولكم : أكلّ ذلك كراهية الموت فو اللَّه ما أبالى دخلت إلى الموت أو خرج الموت إلىَّ ( اين كه مىگوئيد : همهء اين تأخير در بسيج سپاه براى احساس ناگوارى مرگ است [ بخطا رفتهايد ] زيرا سوگند به خدا هيچ باكى از آن ندارم كه من بسوى مرگ بروم يا مرگ به سراغ من بيايد ) .
انگيزهء امير المؤمنين عليه السّلام در بتأخير انداختن جنگ و نگاهى به جريانات پيش از شروع جنگ صفين
هيچ كس ترديد در اين ندارد كه معاويه چنان شخصيت خود را در قدرت پرستى در اين دنيا محو و متلاشى كرده بود كه اميدى به بازگشت او به يك شخصيت سالم و آگاه شدن به موقعيتى كه در آن غوطه ور گشته بود ، مانده باشد . همچنين هيچ شكى در اين حقيقت وجود ندارد كه امير المؤمنين عليه السّلام با نظر به تعهد الهى و اصول عالى انسانى نمىتوانست با آن چنگيز خونسرد و ماكياولى درس نخوانده و نژاد پرست از در سازش در آيد . امير المؤمنين عليه السّلام در همه گفتارهاى خود جنگ با معاويه را جهاد در راه خدا مىدانست .