ترجمهء خطبهء پنجاه و دوم
خطبه ايست از آن حضرت كه مردم را به زهد ورزيدن در دنيا تشويق فرموده و پاداش خداوندى را بر پارسايانو نعمتهاى خداوندى را كه به مخلوقات عطا نموده است بيان مىدارد .
( آگاه باشيد استمرار حيات دنيا هر لحظه اى قطع مىشودو بگذشته مىخزد و انقراض لحظات خود را اعلام مىداردو حقيقت اصلى آن كه در پشت پرده است ، ناشناخته مىباشد [ و يا آنچه كه از دنيا خوشايند است ، ناخوشايند مىگردد ] دنيا با سرعت شديد پشت به زندگان مىنمايدو ساكنان خود را بسوى فنا دفع ميكندو همسايگانش را با آهنگ مرگ مىرانددنيا شيرينى خود را تلخو صافى خود را تيره ساخته استاز اين دنيا چيزى نمانده است جز ته ماندهء آبى در ظرف دستشوئىيا چيزى جز جرعهء آبى اندككه اگر تشنه اى آن را بمكد ، سيراب نشود . اى بندگان خدا ، تصميم به كوچ از اين دنيابگيريد كه فنا سرنوشت همهء مردم آنستو آرزوى بىاساس در اين دنيا شما را مغلوب نسازدو كشش زمان براى شما طولانى تلقى نگردد سوگند به خدا اگر مانند شتر بچه گم كرده بناليدو چونان كبوترى كه يار مأنوس خود را از دست داده است زارى كنيدو مانند تاركان دنيا از خوف و خشيت فرياد برآوريدو از اموال و فرزندان خود دل كنده براى طلب اعتلاى منزلت و تقرب ببارگاه ربوبى ، يا براى بخشوده شدن گناهى كه كتابهاى الهى آن را شمرده و رسولانش آن را حفظ كرده اندرو به خدا برويد ، در برابر آن پاداشى كه از خدا براى شما اميد دارمو در برابر كيفر و عقابى كه براى شما مىترسم اندك خواهد بودو سوگند به خدا ، اگر دلهاى شما ذوب شودو چشمان شما به جهت رغبت به لطف اويا به جهت بيم از عذاب او [ بجاى اشك ] خون بريزدسپس در اين دنيا عمر كنيدبمقدار بقاء دنيا اعمال شما شايستگى برابرىبا نعمتهاى عظيم خداوندىو با هدايتى كه براى برخوردارى از ايمان بشما عنايت فرموده است ، نخواهد داشت .