و گسيختگى نظريات كلى خود را در بارهء دنيا و موقعيت حيات خود در آن پوشيده بدارند . از طرف ديگر همهء آنان كه زندگى ابدى را پذيرفتهاند ، باضافهء اين كه شناخت دنيا براى آنان يك شناخت منطقى صحيح است يعنى هم از ديدگاه علمى و فلسفى با اين دنيا ارتباط برقرار مىكنند و هم از ديدگاه آيات وابسته به خدا كه زندگى در آن را مىتواند در مسير « حيات معقول » قرار بدهد ، با نظر به معرفت دنيا و زندگى در آن بعنوان قابل حقيقتى تكميل با زندگى اخروى ، بيك معرفت كامل در بارهء دنيا دست مىيابند كه بر ديگران امكان پذير نمىباشد ، زندگى با چنين معرفتى ، همان « حيات معقول » در دنيا است كه دارندگان آن فرزندان آخرتند .
14 ، 15 - اليوم عمل و لا حساب و غدا حساب و لا عمل ( امروز دوران عمل است و حسابى در كار نيست ( حساب محسوس ديده نمىشود ) و فردا موقع حساب است و عملى در كار نيست ) .
امروز روز كشت و كار است و فردا روز درو كردن
همهء وسائل درك و فهم آدمى با اصرار تمام اثبات مىكند كه اين دنيا جايگاه فرا گرفتن علم و انجام اعمال شايسته است ، اگر چه نتايج نهائى آن علم و عمل را در اين دنيا نمىبينيم . و هرگز ديده نشده است كه اشخاص رشد يافته اى كه در اين دنيا بدون توقع نتايج محسوس و عينى ، بلكه براى پاسخگوئى به شعور و فهم عالى كه تحريك شديد براى محاسبهء زندگى در ابديت مىنمايد از طرف خردمندان و دانايان مورد توبيخ قرار بگيرند كه براى چه اين همه تكاپو و تلاش بدون توقع نتايج محسوس و عينى به راه انداختهايد بلكه با احتمال عقلانى بسيار محرك و پر معنا كه ممكن است ابديتى در كار باشد ، و اينان با نظر بزندگى ابدى است كه بچنين تلاش جدى پرداختهاند ، آن رشد يافتگان را