ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 167

نمودند . شما كه مىخواهيد اين حقيقت را كتمان كنيد ، آيا مىدانيد كه كتمان خويشتن از قضاوت وجدان احمقانه ترين كاريست كه در بارهء خود روا مىداريد من در اين دنيا شما را به محكمهء وجدانتان دعوت ميكنم و در آخرت به محكمهء آن دادستان دادگر مطلق كه خود شاهد اين انحراف پليد شما است . 115 - أنّى و اللَّه و لو لقيتهم واحدا و هم طلاع الأرض كلَّها ما باليت و لا استوحشت و أنّى من ضلالهم الَّذى هم فيه و الهدى الَّذى انا عليه لعلى بصيرة من نفسى و يقين من ربّى و أنّى الى لقاء اللَّه لمشتاق و حسن ثوابه لمنتظر راج و لكنّنى آسى ان يلي أمر هذه الأمّة سفهاؤها و فجّارها فيتّخذوا مال اللَّه دولا و عباده خولا و الصّالحين حربا و الفاسقين حزبا ( 1 ) ( سوگند به خدا ، اگر به تنهائى با همهء آنان در حالى كه روى زمين را پر كرده باشند ، روياروى شوم ، نه باكى به خود راه مىدهم و نه وحشتى خواهم داشت . من به گمراهى آنان كه در آن غوطه ورند و به هدايتى كه خود بر آن حركت ميكنم ، بينائى درونى و يقينى از پروردگارم دارم و من به ديدار خداوندى مشتاق و به پاداش نيكويش منتظر و اميدوارم ، ولى از آن رنج مىبرم كه زمام امور اين امت را احمقان و منحرفين مردم بدست بگيرند و مال خداوندى را براى خود دولت و بندگان او را برده‌هاى خود بسازند و با صلحاى اين امت به پيكار بر خيزند و با فساق آنان هم گروه گردند ) . من نه تنها يقين به صحت و الهى بودن راهى دارم كه خود پيش گرفته‌ام ، بلكه به انحراف شما از صراط مستقيم نيز همان يقين را دارم كه مىبينم . من آن مشتاق بيقرار ديدار خداوندى هستم كه اگر مشيت خداوندى بر ادامهء زندگى من تا وقت معين ، در اين دنيا تعلق نداشت ، لحظه اى در اين دنيا توقف نمىكردم :