ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 146

خدايش را واقعا اصلاح كند ، نيل او به اين درجات يك امر كاملا طبيعى است . 88 - فو اللَّه لئن جاء يومى - و ليأتينّى - ليفرّقنّ بينى و بينكم و انا لكم قال و بكم غير كثير ( 1 ) ( سوگند به خدا ، اگر واپسين روز من فرا رسد - كه حتما فرا خواهد رسيد - من و شما را از همديگر جدا خواهد كرد ، من در آن حال جدائى در حالى كه از شما كراهت دارم ، و ياور اندكى داشتم ، چشم از اين دنيا خواهم بست ) . من از ميان شما رخت بر خواهم بست ، روزى فرا خواهد رسيد كه شما ديگر انسانى به نام و خصوصيات على بن ابي طالب نخواهيد ديد ، وضع من و شما در اين جدائى بسيار متفاوت خواهد بود ، شما مقدارى از زندگى را سرگشته و متحير مانده سپس راه خود را پيش خواهيد گرفت و من از شما با دلى پر از ناگواريها و نارضايتىها جدا خواهم شد و با خوشحالى و رضايت كامل بديدار خدايم خواهم شتافت . 89 - ايّها النّاس انّى قد بثثت لكم المواعظ الَّتى وعظ الأنبياء بها اممهم و أدّيت اليكم ما ادّت الأوصياء الى من بعدهم و ادّبتكم بسوطى فلم تستقيموا و حدوتكم بالزّواجر فلم تستوسقوا للَّه أنتم اتتوقّعون اماما غيرى يطأ بكم الطَّريق و يرشدكم السّبيل ( 2 ) ( اى مردم ، من اندرزهائى را كه پيامبران با آنها امتهاى خود را پند و نصيحت دادند ، در ميان شما گستردم و آنچه را كه اوصياى پيامبران به امتهاى پس از پيامبران ادا كردند ، ادا نمودم . شما را با تازيانه‌ام تاديب كردم ، ساخته نشديد و شما را با تهديدات به نتايج اعمال كثيفتان ابلاغ محرك نمودم ، براى عمل بدستورات من متشكل نشديد . شما را