ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 117

دروغ مىگويم سوگند به خدا ، اولين كسى كه او را تصديق نموده است ، من بوده‌ام و من اولين دروغگو در بارهء پيامبر نخواهم بود ) . با شما سست عنصران چگونه مىتوان از استقلال شخصيت سخن گفت كه طعم عظمت آن را نچشيده‌ايد . استقلال من از الگوها و اندازه گيرىهائى كه شما براى زندگى داريد ، شما را به اشتباه انداخته و مبتلا به خطاب و انحراف كرده است . بيائيد پيش ، خطا و اشتباه مرا به من بگوئيد . شما كه تا كنون نتوانسته‌ايد كوچكترين عيبى در من پيدا كنيد ، پس خود شما معيوبيد كه جاى ترحم و دلسوزى مىباشيد . 29 - منيت به من لا يطيع إذا امرت و لا يجيب اذا دعوت ، لا ابالكم ما تنتظرون بنصركم ربّكم ( 1 ) ( من به مردمى مبتلا شده‌ام كه اگر دستور بدهم اطاعت نخواهد كرد و اگر بخوانم اجابت نخواهد نمود . اى مردم بىاصل ، براى يارى پروردگارتان در انتظار چه كسى و چه چيزى نشسته‌ايد ) براى مجاهدت در راه خدا در انتظار چه كسى نشسته‌ايد در انتظار حجاج بن يوسف ثقفى خونخوار يا عمرو بن عاص 30 - و لقد ضربت انف هذا الأمر و عينه و قلَّبت ظهره و بطنه فلم ار لى الَّا القتال او الكفر ( 2 ) ( من بينى و چشم اين روياروئى با ستمكار را بررسى نموده و ظاهر و باطن آن را مطالعه كردم ، راهى براى خود جز نبرد يا كفر نديدم . من در شناخت اين مسائل به حد لازم و كافى انديشيده‌ام ، نتيجه اى جز اين نمىبينم كه يا بايد با سكوت در برابر ستمكار مفسد ساكت بنشينم كه اين سكوت تاييد ستمكار و مبارزه با خدا است كه خود كفرى واضح است و يا به جنگ و پيكار بر خيزم كه مجاهدت در راه خدا است . من راه دوم را انتخاب كرده‌ام ) .