در آيات قرآنى شش مطلب ديده مىشود كه دليل نسبيت شناختها مىباشند : مطلب يكم : آياتى است كه محدوديت علم انسانى را اثبات مىكند . از آن جمله : 1 - * ( فَتَعالَى الله الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُه وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً ) * ( 1 ) ( بزرگ است خداوند ملك و حق و مادامى كه وحى قرآن براى تو تمام نشده است ، در ابلاغ آن شتابزده مباش و بگو : اى پروردگار من ، بر علم من بيفزا ) . 2 - * ( وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ) * ( 2 ) ( و از تو در بارهء روح مىپرسند ، به آنان بگو روح از امر پروردگار من است و از علم جز اندكى بشما داده نشده است . 3 - * ( إِنَّ الله عِنْدَه عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ ما فِي الأَرْحامِ وَما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ الله عَلِيمٌ خَبِيرٌ ) * ( 3 ) ( علم روز قيامت در نزد خداست و اوست كه باران را مىفرستد و آنچه را كه در ارحام مادران است ميداند و هيچ كسى نمىداند كه فردا چه خواهد